و از اصول عقايد معشر « 1 » صوفيه است تساوى كفر با اسلام ، و حلال با حرام ، ومىگويند : ( الصّوفى لامذهب له ) « 2 » يعنى : صوفى هيچ مذهب ندارد ، به اين معنى كه هيچ مذهبى را بد نمىداند ، بلكه با اهل هر مذهبى محبّت مىنمايد ، زيرا كه هر چيزى را يا مظهر جمال خدا مىدانند ، مانند انبيا واوصيا واوليا ، وامردان وگلرخان ، يا مظهر جلال خدا مىدانند ، مانند كفّار وفجّار ، از قبيل فرعون وهامان ، وابو جهل وعبد الرّحمان ، واهرمن صورتان وشيطان سيرتان ، و از اين جاست كه مولوى رومى در مثنوى گفته است . چون كه بىرنگى اسير رنگ شد * موسئى با موسئى در جنگ شد « 3 » و از زبان حضرت امير المؤمنين عليه السلام در مخاطبهء ابن ملجم لعين چنين بافته و گفته : غم مخور فردا شفيع تو منم * مالك روحم نه مملوك تنم آلت حقّى تو فاعل دست حق * چون زنم بر آلت حق طعن ودق

--> ( 1 ) - يعنى : گروه . ( 2 ) - تذكرة الأولياء : 2 / 289 ، الفتوحات المكية : 9 / 372 . ( 3 ) - مثنوى : دفتر اول : 122